Versta je hoe sommige kinderen een “accidentje” kunnen zijn? Soms leid zoete, impulsieve liefde tot kindjes. Op andere momenten resulteert het in popsterkwaliteit. Tsar B’s frontvrouw Justine Bourgeus startte per ongeluk met het schrijven van songs, als een remedie tegen verveling, terwijl ze toerde als violiniste met andere bands. Veel busritten, doedels met een onstabiele hand en veel warrige door emotie vervormde noten later, werd de eerste single Escalate geboren.

“Ik wilde het online aan enkele vrienden tonen. ‘Kijk wat ik gemaakt heb!’”, herinnert Bourgeus zich. Een kleinigheid, zonder ambitie. Zo bleek dat Bourgeus of heel veel vrienden had of een stukje ruw, nog te polijsten talent in zich had. BBC Radio 1, The Fader en Noisey gingen blijkbaar voor optie B en gaven haar single speelminuten op de radio en bewondering. Plots rijmde Tsar B met M.I.A. en FKA Twigs, volgens Belgische en andere media.

Dus katapulteerde een jonge dame zich in een spannende nieuwe wereld waarin zij haar ambities om eerste viool te spelen in een symfonisch orkest verandert in de belevenis die Tsar B is. “Twee jaar na dat feit ben ik verslaaf aan Tsar B zijn. Ik kan niet wachten om op het podium te stappen en te spelen. Ik sta in vuur en vlam,” verklaart Bourgeus.

The Games I Played, haar zelfuitgebrachte album, bouwt haar sympathie voor dingen met snaren uit, Oosterse aspiraties en haar liefde voor Beyoncé. Bourgeus’ klassieke verleden sijpelt nog altijd door in haar liefde voor Barok en Bach’s polifonische progressies. Deze meid weet hoe ze jou achterste moet laten bewegen, bewezen door de praal van YouTube videos van Braziliaanse dans goden die rondwervelen op haar urban interpretatie van hoe het is om een prachtige perzische prinses te zijn.

Aan de kant, Queen B, want de tsarina zet je aan de zijlijn langs de troon.